دین و اخلاقصحیفه سجادیه

روزمان را با دعا آغاز کنیم/ صحیفه سجادیه با ترجمه و توضیح سید محمد مرتضوی-فراز اول از نیایش دوم

الدعاء الثانی:

وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ بَعْدَ هَذَا التَّحْمِیدِ فِی الصَّلاَهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ:

نیایش دوم

به دنبال نیایش اوّل که در ستایش خداوند بود، نیایش دوم آن حضرت است در درود به رسول خدا(ص)

 

(۱) وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی مَنَّ عَلیْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِیَهِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَهِ، بِقُدْرَتِهِ الَّتِی لاَ تَعْجِزُ عَنْ شَیْ‏ءٍ وَ إِنْ عَظُمَ، وَ لاَ یَفُوتُهَا شَیْ‏ءٌ وَ إِنْ لَطُفَ.

(۱) سپاس خداوندی را که با فرستادن پیامبرش محمد(ص) بر ما منت نهاد [و ما را از نعمت وجودش بهره‌مند ساخت]، در حالی که امت‌های گذشته و روزگاران پیشین از آن محروم بودند؛ او با توانایی خویش [پیامبری چون محمد(ص) را به ما عطا فرمود، آن توانایی] که چیزی هر چند بزرگ درمانده‌اش نسازد و چیزی هر میزان ریز و کوچک از [پنجۀ قدرتش] نتواند بگریزد.

 

(۲) فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِیعِ مَنْ ذَرَأَ، وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ، وَ کَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَّ.

(۲) ما را خاتم همۀ آفریدگان قرار داد، و بر منکران حق شاهدمان ساخت، و ما را نسبت به سایر امت‌ها که اندک بودند، با فزونی دادن برتری بخشید.

 

(۳) اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِینِکَ عَلَى وَحْیِکَ، وَ نَجِیبِکَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ صَفِیِّکَ مِنْ عِبَادِکَ، إِمَامِ الرَّحْمَهِ، وَ قَائِدِ الْخَیْرِ، وَ مِفْتَاحِ الْبَرَکَهِ.

(۳) بارالها! بر محمد، امانت‌دار وحی‌ات و گرامی آفریدگانت، و برگزیدۀ بندگانت، پیشوای مهر، زمامدار نیکی و کلید خوشبختی درود فرست.

 

(۴) کَمَا نَصَبَ لِأَمْرِکَ نَفْسَهُ

(۴) همان گونه که او جانش را در اجرای عدالت به سختی‌ها سپرد.

 

(۵) وَ عَرَّضَ فِیکَ لِلْمَکْرُوهِ بَدَنَهُ

(۵) و در راهت جسمش را نشانۀ تیرهای بلا قرار داد.

(۶) وَ کَاشَفَ فِی الدُّعَاءِ إِلَیْکَ حَامَّتَهُ

(۶) و در دعوت به سوی تو با نزدیکانش در افتاد.

 

(۷) وَ حَارَبَ فِی رِضَاکَ أُسْرَتَهُ

(۷) و برای خشنودی‌ات با خاندانش به مبارزه برخاست؛

 

(۸) وَ قَطَعَ فِی إِحْیَاءِ دِینِکَ رَحِمَهُ.

(۸) و در زنده نگاه‌داشتن دینت با خویشانش قطع ارتباط کرد.

 

(۹) وَ أَقْصَى الْأَدْنَیْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ

(۹) و نزدیکانش را به خاطر انکارشان دور ساخت؛

 

(۱۰) وَ قَرَّبَ الْأَقْصَیْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَکَ.

(۱۰) و دوردستان را به دلیل پذیرفتن دعوت نزدیک کرد.

 

(۱۱) وَ وَالَى فِیکَ الْأَبْعَدِینَ

(۱۱) با دورترین‌ها به خاطر تو دوستی کرد؛

 

(۱۲) وَ عَادَى فِیکَ الْأَقْرَبِینَ

(۱۲) و با نزدیک‌ترین‌ها در راه تو دشمنی ورزید.

 

(۱۳) و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِی تَبْلِیغِ رِسَالَتِکَ

(۱۳) و جان خود را در رساندن پیامت به زحمت افکند؛

 

(۱۴) وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَى مِلَّتِکَ.

(۱۴) و در فراخواندن به دینت به رنج وا داشت؛

 

(۱۵) وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِکَ

(۱۵) و آن را در ارشاد و خیرخواهی آنان که دعوت تو را پذیرفتند، سرگرم ساخت.

 

نوضیحات این فراز:

بند ۹: تفقّد و تکریم نزدیکان که به آن «صلۀ رحم» اطلاق می‌شود، ارزشی از نظام ارزش‌های اسلامی به شمار می‌رود؛ همچنین قطع پیوند با آنان نیز گناه بزرگی محسوب می‌شود. در این میان اگر نزدیکان انسان در جبهۀ ستمگران و حق‌ستیزان قرار گیرند و کیان بشری و اخلاق انسانی را به سوی نابودی سوق دهند، مبارزه با این تفکر جهت بقاء انسانیت و احیاء حقوق بشری امری ضروری و لازم خواهد بود؛ روشن است که هیچ خردمندی در این ساحت به مسالمت و مصالحه ‌از باب صلۀ رحم فرمان نمی‌دهد. پیامبر اسلام(ص) و پیروان ایشان نیز بر اساس همین قاعده و قانون به مقابله با خویشان و همشهریان خود اقدام کرده‌اند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا