جستجو

تماس با ما

جهت تماس با نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور از شماره تلفن های زیر استفاده نمایید :

 

021-66977001
021-66977002
021-66467700

درباره نهاد




براساس دستور رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت ا... خامنه‌اي مدظله‌العالي در تاريخ 1385/4/7 براي تحقق اهداف مقدس جمهوري اسلامي در حوزه دانشجويان و استادان ايراني خارج از كشور، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در اموردانشجويان ايراني خارج از كشور تشكيل شد.

هر چند قبل از اين رهبر معظم انقلاب اسلامي دو نفر از صاحبنظران را به عنوان نماينده خود در امور دانشجويان ايراني اروپا و آمريكا و امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه منصوب و سالهاي متمادي با دانشجويان از نزديك ارتباط داشته‌اند اما به دليل ضرورت سياستگذاري واحد، و پيگيري نظامند مسائل دانشجويان و بالا بودن حجم امور اجرايي اين مجموعه تشكيل شد كه برخي از اهداف آن به شرح ذيل مي‌باشد:

1-    توسعه و تعميق آگاهي‌ها و علائق اسلامي دانشجويان و تبيين ارزش‌هاي اسلامي.

2-    ايجاد و گسترش فضاي معنوي و اسلامي در بين دانشجويان و رشد فضائل اخلاقي.

3-    افزايش دانش و بينش سياسي در ميان دانشجويان.

4-    حمايت و هدايت فكري تشكلهاي اسلامي دانشجويي.

5-    پاسخ به شبهات و تقويت باورهاي ديني دانشجويان.

6-    فراهم نمودن زمينه‌هاي ارتباط علمي روحانيون با دانشجويان.

7-    افزايش تعلقات ملي و انقلابي دانشجويان.


اركان نهاد

عاليترين ركن نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور شوراي سياستگذاري نهاد است كه مهمترين وظيفه آن تصويب سياستها و خط مشي‌هاي ستاد و نظارت بر حسن اجراي مصوبات شورا مي‌باشد و اعضاي آن عبارتند از:

1-    معاون ارتباطات بين‌الملل دفتر مقام معظم رهبري (رئيس شورا)

2-    نمايندگان ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور

3-    رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

4-    رئيس نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاههاي كشور

5-    رئيس بنياد ملي نخبگان

6-   رئيس سازمان ملي جوانان

7-    دو نفر از شخصيت‌هاي برجسته و آشنا به مسائل دانشجويان خارج از كشور.

دومين و محوري‌ترين ركن نهاد، نمايندگان ولي فقيه هستند كه در حال حاضر حجت‌الاسلام والمسلمين دكتر اژه‌اي نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني اروپا و حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي نظام‌زاده، نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه حضور دارند.

سومين ركن نهاد كه به عبارتي ركن تشكيلاتي، اجرايي نهاد مي باشد، دبيرخانه نمايندگي مقام معظم رهبري است، كه با هدايت نمايندگان مقام معظم رهبري وظيفه اجرايي كردن مصوبات شوراي سياستگزاري نهاد را بعهده دارد و توسط رئيس شورا منصوب مي‌شود. نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري داراي دو معاونت فرهنگي اجتماعي و پژوهشي اطلاع رساني است.


وظايف معاونت فرهنگي اجتماعي

1-    كمك به برگزاري همايش‌هاي فرهنگي و علمي

2-    اعزام سخنران براي جلسات و مناسبات

3-    اعزام مبلغ براي مناسبت‌هاي اسلامي و ملي.

4-    حمايت مادي و معنوي از فعاليت‌هاي تشكل‌ها و انجمن‌هاي علمي دانشجويي.

5-    شناسايي دانشجويان متدين و فعال فرهنگي و كمك به تحصيل آنان در خارج از كشور.

6-    تداوم ارتباط و حمايت از دانشجويان فارغ‌التحصيل جهت استفاده بهينه از تخصص آنان در كشور.

7-   ايجاد زمينه مشاركت دانشجويان در برنامه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي سراسري دانشجويان از قبيل جشن‌هاي ازدواج دانشجويي، عمره دانشجويي، مسابقات قرآن و نهج‌البلاغه و ...

8-    زمينه سازي ارتباط دانشجويان جهان اسلام.

9-     برگزاري اردوهاي فرهنگي، سياسي و علمي براي دانشجويان و خانواده آنان.

10-   زمينه‌ سازي براي دانشجويان داراي انگيزه ديني براي انجام فعاليت‌هاي اسلامي

11-   ايجاد بسترهاي مناسب براي افزايش تعلقات ملي و انقلابي و روحيه خدمت به كشور.



وظايف معاونت پژوهشي و اطلاع رساني

1-    راه اندازي پايگاه اطلاع رساني ويژه دانشجويان ايراني خارج از كشور.

2-    راه اندازي نشريه ويژه دانشجويان خارج از كشور

3-    برگزاري همايش‌هاي تخصصي متناسب با نيازها با مشاركت دانشجويان.

4-    پاسخ به سوالات دانشجويان و ارايه مشاوره در زمينه‌هاي فرهنگي-سياسي- اعتقادي با استفاده از ابزارهاي مناسب از قبيل درج پاسخ در پايگاه اطلاع رساني با سيستم پاسخگويي آف/آن لاين، انتشار كتابچه‌هاي ويژه پرسش و پاسخ و ...

5-    انجام مطالعات استراتژيك، بنيادي، نياز سنجي و نگرش سنجي جامعه دانشجويي خارج از كشور

6-    انجام پژوهش‌هاي لازم و تامين محتوا براي فعاليت‌هاي تبليغي دانشجويان در خارج از كشور.

7-    شناسايي و تقدير و جذب دانشجويان نخبه خارج از كشور.

8-    بررسي اوضاع فرهنگي- اعتقادي و سياسي دانشجويان خارج از كشور.

9-    اطلاع رساني پيرامون پيشرفت‌هاي علمي كشور به دانشجويان خارج از كشور.

آینده‌ی تاریک کردستان00 نظر

آینده‌ی تاریک کردستان
اگر فرض را بر این بگیریم که مطالبه‌ی حزب دموکراتیک کردستان برای استقلال، یک خواست حقیقی و واقعی باشد، و حتی اگر همه‌پرسی هم به نتیجه‌ی دلخواه کردها برسد، در این اوضاع و احوال دو سؤال اجتناب ناپذیر در ذهن متبادر می‌شود: 1- بعد از همه‌پرسی استقلال، چگونه حکومتی در کردستان عراق ظهور خواهد کرد؟ 2- آیا کردها موفق می‌شود که از بحران‌های آتی جان سالم بدر ببرند؟

 

 

در این روزها استقلال، به موضوع داغ بحث‌های خیابانی مردمان منطقه کردستان عراق تبدیل شده است.

آقای «مسعود بارزانی» رئیس حزب دموکراتیک کردستان، اذعان دارد که شکست داعش، نقشه جغرافیایی عراق و خاورمیانه را تغییر خواهد داد؛ و به کردها پیشنهاد داد که در این اوضاع بهتر است که اعلام استقلال کنند.

علی‌رغم وجود بحث و جدل‌های زیاد پیرامون اعتبار درخواست استقلال کردها، این مقاله سعی دارد به‌طور اجمالی پتانسیل و شرایط این اقلیم را مورد بررسی قرار دهد.

اگر فرض را بر این بگیریم که مطالبه‌ی حزب دموکراتیک کردستان برای استقلال، یک خواست حقیقی و واقعی باشد، و حتی اگر همه‌پرسی هم به نتیجه‌ی دلخواه کردها برسد، در این اوضاع و احوال دو سؤال اجتناب ناپذیر در ذهن متبادر می‌شود: 1- بعد از همه‌پرسی استقلال، چگونه حکومتی در کردستان عراق ظهور خواهد کرد؟ 2- آیا کردها موفق می‌شود که از بحران‌های آتی جان سالم بدر ببرند؟

تاریخ کردستان عراق و اوضاع جاری نشان می‌دهد که استقلال این اقلیم در حال حاضر، ممکن است که آینده‌ی نامطلوبی را برای آنها رقم بزند و آنها را به یک منطقه شکست خورده تبدیل کند. منطقه شکست خورده را هم می‌توان اینگونه توصیف کرد: سلطه‌ی نامشروعی که توانایی برآورده کردن اساسی‌ترین نیاز شهروندانش مانند تحصیل و امنیت را نداشته باشد.

با توجه به سیاست‌ها، اوضاع امنیتی- اقتصادی و جغرافیای سیاسی کردستان مستقل، به نظر نمی‌رسد که موفقیت چشم‌گیری دست یابد !


سیستم سیاسی

 سیستم سیاسی آینده کردستان ادامه دهنده‌ی راه همین رژیم خواهد بود. رژیمی که در ظاهر و در اسم دموکراتیک نشان می‌دهد ولی در عمل شدیدا ً استبدادی است. حزب دموکراتیک کردستان خود را حاکم مشروع اقلیم می‌داند که بعد از پیروزی در جنگ داخلی سال‌های 1994 - 1998 به این امر نایل آمده است.

مسعود بارزانی و حزبش خود را مالکان کردستان عراق می‌دانند و سیستم دموکراسی را تا اندازه‌ای قبول می‌کنند که در خدمت اهدافشان باشد. در واقع آنها هرگاه دموکراسی را مخالف خواسته‌های خود بدانند حتما آن را سرکوب خواهند کرد. برای مثال در دهم دسامبر 2015 حزب دوکراتیک کردستان، سخنگوی پارلمان را به دلیل درخواست اصلاح قانون ریاست جمهوری اخراج و طرد نمود.

برخلاف تاریخ اخیر، هدف از استقلال کردستان می‌تواند کاملا در خدمت محکم کردن پایه‌های قدرت یک شخص، یک حزب و یک گروه حاکم باشد و این ویژگی‌ها تماما نشان از یک سیستم استبدادی و غیر دموکراتیک دارد.

حزب دموکراتیک کردستان بجای ساختن یک نظام واحد و مردمی، همواره درحال استوار سازی سلطه خود است و هرگونه نظر فردی و یا گروهی که در جهت مخالف و یا نقد آنها باشد، با دست یازی به هر وسیله‌ای طرف مقابل را مرعوب می‌سازد و سرکوب می‌کند.


سیستم امنیتی

نیروهای نظامی کردستان نه یک ارتش متحد است و نه یک واحد رسمی و نهادینه بشمار می‌آید. بلکه از روز تأسیس این اقلیم ، ارتش بین دو حزب دموکرات کردستان و حزب اتحادیه میهنی به دو بخش تقسیم شده است.

هر حزب، پیشمرگه و نیروهای امنیتی خود را کنترل می‌کند و همچنین رئیس هر حزب، گارد خصوصی و نیروهای شخصی خود را دارد.

این دو دستگی در ارتش و نیروهای نظامی تهدید بزرگی برای همزیستی مسالمت آمیز بحساب می‌آید و همواره این احتمال قوی وجود دارد که این دو حزب از نیروهای نظامی خود بر علیه یکدیگر استفاده کنند و وارد جنگ داخلی بشوند. همانطور که قبل‌تر هم اتفاق افتاده بود.

در کردستان مستقل، از پیشمرگه انتظار می‌رود که از مرزها در قبال تهدیدهای خارجی مخصوصا همسایه‌ها محافظت کند. همسایه‌های مانند ترکیه، ایران، عراق و سوریه که هم از نظر نظامی و هم از نظر اقتصادی بسیار قوی‌تر از این ارتش هستند. علاوه بر این کمبود تسلیحات، آموزش و موارد مالی، ارتش پیشمرگه را به سوی فروپاشی رهنمون می‌سازد.


اقتصاد

درحال حاضر اقلیم کردستان عراق با شرایط بسیار سخت و پیچیده‌ی اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کند و ممکن است که با اعلام استقلال نیز سخت‌تر و پیچیده‌تر هم بشود.

حزب دموکرات کردستان اذعان دارد که با فروش نفت و برپا کردن سیستم اقتصادی که جدای از بغداد باشد، می‌تواند پای اقلیم را به نقشه‌ی جهانی انرژی باز کند و رونق اقتصادی را به بازارهای خود برگرداند. اما متأسفانه تا بحال سیاست استقلال اقتصادی کردستان با شکست مواجه شده است.

از سال 2014 که بغداد بودجه‌ی فدرال اقلیم کردستان را قطع کرد، کردستان عراق با بحران‌های اقتصادی شدیدی مواجه شده است. بر اساس گفته‌های «آشتی هورامی» وزیر منابع طبیعی اقلیم، مجموع وام‌های گرفته شده نزدیک به 20 میلیارد دلار می‌رسد.

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که برخلاف آنچه که تصور می‌شد، کردستان عراق ذخیره‌ی نفتی زیادی ندارد. مجموع استخراج نفت اقلیم باضافه‌ی شهر کرکوک درحدود 700 هزار بشکه در روز است و حتی در سال‌های اخیر تعدادی از غول‌های نفتی مانند «اکسون»، «موبیل» و «چورون» بسیاری از طرح‌های اکتشافی خود را در زمین‌های کردستان تعطیل کرده‌اند. این درحالی است که بسیاری از سران کرد از استخراج کم نفت گله‌مند بوده‌اند و برخی هم حجم کم تولید را به مسایل سیاسی و امنیتی مربوط می‌دانند.

اقتصاد کردستان شدیدا به نفت وابسته است و بدیهی است که در دراز مدت نمی‌تواند پایدار باشد. در 25 سال اخیر سران اقلیم نتوانسته‌اند که یک اقتصاد قدرتمند محلی ایجاد کنند و در واقع بیشتر تولیدات محلی را قربانی صنعت نفت کرده‌اند و اجتماع کردستانی را رو به مصرف‌گرایی سوق داده‌اند.

اقتصاد اقلیم کردستان همچنین از مشکلات عدیده‌ای رنج می‌برد مانند: فساد ساختاری، کمبود شفافیت، انحصارگرایی بازار و دخالت بیش از اندازه سران احزاب برای به خدمت درآوردن سرمایه‌ها به نفع حزب خود و یا منافع شخصی را می‌توان نام برد.


جغرافیای سیاسی

کردستان از نظر جغرافیای سیاسی نیز سرزمینی بسته بحساب می‌آید که با همسایگانی احاطه شده است که نظر موافقی با استقلال این اقلیم ندارند. برهمین اساس، جایگاه جغرافیایی و عدم کفایت ممکن است منجر به از دست دادن حاکمیت و سرسپردگی به یکی از همسایگان -- ایران یا ترکیه -- شود، که اگر اینطور اتفاقی بیافتد حتما در معرض دخالت در امور داخلی قرار می‌گیرد.


نتیجه‌گیری

بر اساس موارد گفته شده‌ی بالا، شکست کردستان مستقل اجتناب ناپذیر است و بجای رفاه اجتماعی و شادی برای مردم کرُد، استقلال، ناآرامی‌های داخلی و اضطراب بیشتری خواهد آورد.

شاید هر شهروند کردستانی رؤیای استقلال را در سر بپروراند اما مطمئنا ً این استقلال ارزش کابوس‌های ما بعد آن را ندارد.


واشنگتن انستیتو

ترجمه عماد ایزدپناه


 

 

 

مطالب مرتبط

پربازدیدترین

پیام بگذارید

نظرات ( 0 )