جستجو

تماس با ما

جهت تماس با نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور از شماره تلفن های زیر استفاده نمایید :

 

021-66977001
021-66977002
021-66467700

درباره نهاد




براساس دستور رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت ا... خامنه‌اي مدظله‌العالي در تاريخ 1385/4/7 براي تحقق اهداف مقدس جمهوري اسلامي در حوزه دانشجويان و استادان ايراني خارج از كشور، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در اموردانشجويان ايراني خارج از كشور تشكيل شد.

هر چند قبل از اين رهبر معظم انقلاب اسلامي دو نفر از صاحبنظران را به عنوان نماينده خود در امور دانشجويان ايراني اروپا و آمريكا و امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه منصوب و سالهاي متمادي با دانشجويان از نزديك ارتباط داشته‌اند اما به دليل ضرورت سياستگذاري واحد، و پيگيري نظامند مسائل دانشجويان و بالا بودن حجم امور اجرايي اين مجموعه تشكيل شد كه برخي از اهداف آن به شرح ذيل مي‌باشد:

1-    توسعه و تعميق آگاهي‌ها و علائق اسلامي دانشجويان و تبيين ارزش‌هاي اسلامي.

2-    ايجاد و گسترش فضاي معنوي و اسلامي در بين دانشجويان و رشد فضائل اخلاقي.

3-    افزايش دانش و بينش سياسي در ميان دانشجويان.

4-    حمايت و هدايت فكري تشكلهاي اسلامي دانشجويي.

5-    پاسخ به شبهات و تقويت باورهاي ديني دانشجويان.

6-    فراهم نمودن زمينه‌هاي ارتباط علمي روحانيون با دانشجويان.

7-    افزايش تعلقات ملي و انقلابي دانشجويان.


اركان نهاد

عاليترين ركن نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور شوراي سياستگذاري نهاد است كه مهمترين وظيفه آن تصويب سياستها و خط مشي‌هاي ستاد و نظارت بر حسن اجراي مصوبات شورا مي‌باشد و اعضاي آن عبارتند از:

1-    معاون ارتباطات بين‌الملل دفتر مقام معظم رهبري (رئيس شورا)

2-    نمايندگان ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور

3-    رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

4-    رئيس نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاههاي كشور

5-    رئيس بنياد ملي نخبگان

6-   رئيس سازمان ملي جوانان

7-    دو نفر از شخصيت‌هاي برجسته و آشنا به مسائل دانشجويان خارج از كشور.

دومين و محوري‌ترين ركن نهاد، نمايندگان ولي فقيه هستند كه در حال حاضر حجت‌الاسلام والمسلمين دكتر اژه‌اي نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني اروپا و حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي نظام‌زاده، نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه حضور دارند.

سومين ركن نهاد كه به عبارتي ركن تشكيلاتي، اجرايي نهاد مي باشد، دبيرخانه نمايندگي مقام معظم رهبري است، كه با هدايت نمايندگان مقام معظم رهبري وظيفه اجرايي كردن مصوبات شوراي سياستگزاري نهاد را بعهده دارد و توسط رئيس شورا منصوب مي‌شود. نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري داراي دو معاونت فرهنگي اجتماعي و پژوهشي اطلاع رساني است.


وظايف معاونت فرهنگي اجتماعي

1-    كمك به برگزاري همايش‌هاي فرهنگي و علمي

2-    اعزام سخنران براي جلسات و مناسبات

3-    اعزام مبلغ براي مناسبت‌هاي اسلامي و ملي.

4-    حمايت مادي و معنوي از فعاليت‌هاي تشكل‌ها و انجمن‌هاي علمي دانشجويي.

5-    شناسايي دانشجويان متدين و فعال فرهنگي و كمك به تحصيل آنان در خارج از كشور.

6-    تداوم ارتباط و حمايت از دانشجويان فارغ‌التحصيل جهت استفاده بهينه از تخصص آنان در كشور.

7-   ايجاد زمينه مشاركت دانشجويان در برنامه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي سراسري دانشجويان از قبيل جشن‌هاي ازدواج دانشجويي، عمره دانشجويي، مسابقات قرآن و نهج‌البلاغه و ...

8-    زمينه سازي ارتباط دانشجويان جهان اسلام.

9-     برگزاري اردوهاي فرهنگي، سياسي و علمي براي دانشجويان و خانواده آنان.

10-   زمينه‌ سازي براي دانشجويان داراي انگيزه ديني براي انجام فعاليت‌هاي اسلامي

11-   ايجاد بسترهاي مناسب براي افزايش تعلقات ملي و انقلابي و روحيه خدمت به كشور.



وظايف معاونت پژوهشي و اطلاع رساني

1-    راه اندازي پايگاه اطلاع رساني ويژه دانشجويان ايراني خارج از كشور.

2-    راه اندازي نشريه ويژه دانشجويان خارج از كشور

3-    برگزاري همايش‌هاي تخصصي متناسب با نيازها با مشاركت دانشجويان.

4-    پاسخ به سوالات دانشجويان و ارايه مشاوره در زمينه‌هاي فرهنگي-سياسي- اعتقادي با استفاده از ابزارهاي مناسب از قبيل درج پاسخ در پايگاه اطلاع رساني با سيستم پاسخگويي آف/آن لاين، انتشار كتابچه‌هاي ويژه پرسش و پاسخ و ...

5-    انجام مطالعات استراتژيك، بنيادي، نياز سنجي و نگرش سنجي جامعه دانشجويي خارج از كشور

6-    انجام پژوهش‌هاي لازم و تامين محتوا براي فعاليت‌هاي تبليغي دانشجويان در خارج از كشور.

7-    شناسايي و تقدير و جذب دانشجويان نخبه خارج از كشور.

8-    بررسي اوضاع فرهنگي- اعتقادي و سياسي دانشجويان خارج از كشور.

9-    اطلاع رساني پيرامون پيشرفت‌هاي علمي كشور به دانشجويان خارج از كشور.

شباهت‌ها و تفاوت‌های جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی مهاجرت00 نظر

شباهت‌ها و تفاوت‌های جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی مهاجرت
مهاجرت در عصر جهانی شدن به یکی از موضوعات اصلی در ادبیات انسان‌شناسی تبدیل شده است. انسان‌شناسی برای بررسی مهاجرت از همان نقطه قوت خود، یعنی شیوه‌های کل‌نگر تحقیقی و همچنین مردم‌نگاری بهره می‌گیرد که آغازگر بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی مهاجرت است.

 

مهاجرت در عصر جهانی شدن به یکی از موضوعات اصلی در ادبیات انسان‌شناسی تبدیل شده است. انسان‌شناسی برای بررسی مهاجرت از همان نقطه قوت خود، یعنی شیوه‌های کل‌نگر تحقیقی و همچنین مردم‌نگاری بهره می‌گیرد. 

همچنین مطالعه شبکه‌ها به عنوان مشخصه کلیدی تحقیقات انسان‌شناسی است که بر جمعیت‌های مهاجر داخلی و بین‌المللی در سراسر کره زمین تمرکز دارند (Brettell ۲۰۰۸). نظریه‌های مهاجرت شبکه-واسط (Wilson ۲۰۰۹) تا حدی متفاوت است با مدل‌های نظری انتخاب عاقلانه که مورد اقبال رویکردهای اقتصاددانان و سیاستمداران است. انسان‌شناسان نه تنها به مطالعه چگونگی عمل شبکه‌ها به عنوان بخشی از فرایند مهاجرت علاقمند هستند بلکه بررسی نقش شبکه‌ها به عنوان شکلی از سرمایه اجتماعی در تسهیل اسکان و ادغام اجتماعی مهاجران نیز از مباحث مورد علاقه انسان‌شناسان است.

انسان‌شناسان در حوزه شبکه‌های مهاجرتی با جامعه‌شناسان علائق مشترک دارند. اما تفاوت‌هایی برجسته در انسان‌شناسی مهاجرت وجود دارد. اگرچه انسان‌شناسان رویکردهای سطح کلان شامل روندهای اقتصاد جهانی و ملاحظات سیاستگذاری ملی و بین‌المللی را لحاظ می‌کنند، اما باید اذعان داشت که مطالعات انسان‌شناختی مهاجرت عموما بر مناطق محلی رخ تمرکز دارد که با بهره‌گیری از روش‌های کیفی جمع‌آوری داده‌ها به شناخت تجربه زیسته مهاجران می‌پردازد و همچنین این مطالعات در جهت دانستن این نکته که چطور مهاجرت به یک "شیوه از زندگی" در بسترهای محلی، منطقه‌ای و ملی تبدیل شده است تلاش دارد (Cohen ۲۰۰۴). انسان‌شناسی رشته‌ای است که به مکان حساس است و سوالات انسان‌شناسی مرتبط با مهاجرت کمتر بر روی حجم کلی جریان مهاجرت (چیزی که بیشتر مورد علاقه اقتصاددانان و سیاستمداران است) تاکید دارد و تمرکز اصلی مطالعات انسان‌شناختی در حوزه مهاجرت، تحلیل بافت زمینه‌ای جوامع مبدا و مقصد مهاجران و همچنین ارتباط بین آن‌ها است. 

مطالعات انسان‌شناسی مهاجرت اغلب چند وجهی است. بنابراین تحقیق انسان‌شناختی مهاجرت نه تنها ابعاد ساختاری فرایند مهاجرت و جامعه مهاجر را بررسی می‌کند، تاثیری را که مهاجرت دیگران بر روی زندگی افرادی که در جامعه مبدا باقی مانده‌اند و مهاجرت نکرده‌اند می‌گذارد، نیز بررسی می‌کند. 

همچنین تحلیل مراسله‌های اجتماعی(ایده‌ها و اعمال) که به جامعه مبدا فرستاده می‌شوند نیز از جمله موضوعات مورد بحث در مطالعات انسان‌شناختی مهاجرت بوده است. این مراسلات اجتماعی نه تنها می‌تواند روابط جنسیتی، طبقاتی، قومی، سیاسی و ارتباطات سازمانی را تغییر دهند بلکه می‌توانند مهاجرت‌های جدیدی را باعث شوند. اگرچه سطوح تحلیل کلان و میانی بر آن هستند که در انسان شناسی مهاجرت، فراگیر و گسترده تر عمل کنند ولی این رشته به شدت در سطح خرد و مقایسه‌های بین فرهنگی ریشه دارد. 

بنابراین با وجودی که بیشتر تحقیقات قوم‌نگارانه بر روی یک مکان یا جمعیت مهاجر مشخص متمرکز می‌شوند، بعضی از انسان‌شناسان از مطالعات میدانی فراوان انجام شده استفاده می‌کنند تا نه تنها مقایسه ‎‌هایی را در حوزه مکانی بلکه در حوزه زمانی انجام دهند. این چنین مقایسات اغلب منجر به سوالات تحقیقی جدیدی می‌شود و می‌تواند به پالایش چهارچوب‌های نظری موجود کمک نماید (Foner ۲۰۰۵: ۳). در نهایت با توجه به تاکید انسان‌شناسی بر روی فرهنگ، انسان شناسی مهاجرت به بررسی سوالاتی در خصوص هویت و تعلق  در چارچوبی تحلیلی با توجه به متغیرهایی مانند باورها و رفتار، ساختار و عاملیت می‌پردازد.

حوزه مطالعاتی مشترک دیگری که میان انسان‌شناسان و جامعه شناسان وجود دارد مطالعه در مورد ارتباط بین مهاجرت و جنسیت است (Mahler & Pessar ۲۰۰۶). آن‌ها نه تنها به تحلیل راه‌های مختلفی که مردان و زنان در فرایند مهاجرت انتخاب می‌کنند مانند اشکال متمایز استخدام و مشارکت نیروی کار می‌پردازند، بلکه به بررسی تاثیرات مهاجرت بر نقش‌های جنسیتی در فضای داخلی خانه و مفاهیمی مانند شکل‌گیری "ازدواج‌های اشتراکی " می‌پردازند (Hirsch ۲۰۰۳). در این راستا انسان‌شناسان در مورد تنوع تعاریف مفاهیمی مانند مردانگی و زنانگی، پدرسالاری و مادرسالاری و تاثیرات مهاجرت در شکل‌گیری و بازتعریف این مفاهیم تحقیقات وسیعی انجام می‎دهند. مطالعه ابعاد جنسیتی خانواده‌های فراملیتی، آوارگی پناهندگان، قاچاق انسان با اهداف جنسی، اقتصادهای مبتنی بر روابط بسته قومیتی و نحوه بازتعریف زیست اجتماعی مهاجران از حوزه‌های مهم در مطالعات انسان‌شناسی هستند.

 

فراملی‌گرایی (Transnationalism) انسان‌شناسی مهاجرت

از جمله دیگر موضوعات مورد بررسی در انسان‌شناسی مهاجرت، فراملی‌گرایی است که به عنوان یک دیدگاه تحلیل انتقادی توسط نینا گلیک شیلر، لیندا باخ و کریستینا زانتون بلانک (۱۹۹۲) بنیان گذاشته شد به دنبال شناخت و تحلیل نقاط اتصال بین جامعه مبدا و مقصد مهاجران بوده و درصدد واکاوی این است که نقش مهاجران در این ارتباطات فرامرزی چیست. این ارتباطات فراملی در میان مکان‌های مختلف بخشی از تجربه مهاجران است، چه در ابتدای فرایند مهاجرت و چه در رابطه با مهاجرت‌های بازگشتی. 

با گسترش و توسعه مدل‌های نوین ارتباطات و تکنولوژی سرعت و حجم ارتباطات فراملیتی افزایش چشمگیری یافته است. افزایش ارتباطات اجتماعی فراملیتی منجر به رشد چشم‌گیر حجم و میزان تاثیرگذاری مراسلات اقتصادی در کشورهای مبدا و مقصد شده است. 

در همین راستا درجه مداخلات موثر مهاجران بر سیاستگذاری‌های کشور مبدا از طریق موسسات داخلی و یا دیگر مکانیسم‌ها نیز افزایش یافته است. از سوی دیگر امروزه میزان دسترسی دولت‌های جوامع مهاجر فرست به اتباع خود که ساکن کشور مبدا نیستند نیز افزایش چشمگیری داشته است (Vertovec ۲۰۰۹: ۱۵). انسان‌شناسان مهاجرت، بسیاری از این مباحث را به منظور پالایش درک ما از ماهیت، اهمیت و گستره مراودات فراملیتی مورد تحقیق قرار داده‌اند.


 

 

 

مطالب مرتبط

پربازدیدترین

نظرات ( 0 )

نظر شما