جستجو

توجه

لطفا پس از ثبت ، ایمیل خود را چک نمایید و اقدام به تایید نمایید
لطفا قسمت Spam هم چک نمایید

تماس با ما

جهت تماس با نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور از شماره تلفن های زیر استفاده نمایید :

 

021-66977001
021-66977002
021-66467700

درباره نهاد




براساس دستور رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت ا... خامنه‌اي مدظله‌العالي در تاريخ 1385/4/7 براي تحقق اهداف مقدس جمهوري اسلامي در حوزه دانشجويان و استادان ايراني خارج از كشور، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در اموردانشجويان ايراني خارج از كشور تشكيل شد.

هر چند قبل از اين رهبر معظم انقلاب اسلامي دو نفر از صاحبنظران را به عنوان نماينده خود در امور دانشجويان ايراني اروپا و آمريكا و امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه منصوب و سالهاي متمادي با دانشجويان از نزديك ارتباط داشته‌اند اما به دليل ضرورت سياستگذاري واحد، و پيگيري نظامند مسائل دانشجويان و بالا بودن حجم امور اجرايي اين مجموعه تشكيل شد كه برخي از اهداف آن به شرح ذيل مي‌باشد:

1-    توسعه و تعميق آگاهي‌ها و علائق اسلامي دانشجويان و تبيين ارزش‌هاي اسلامي.

2-    ايجاد و گسترش فضاي معنوي و اسلامي در بين دانشجويان و رشد فضائل اخلاقي.

3-    افزايش دانش و بينش سياسي در ميان دانشجويان.

4-    حمايت و هدايت فكري تشكلهاي اسلامي دانشجويي.

5-    پاسخ به شبهات و تقويت باورهاي ديني دانشجويان.

6-    فراهم نمودن زمينه‌هاي ارتباط علمي روحانيون با دانشجويان.

7-    افزايش تعلقات ملي و انقلابي دانشجويان.


اركان نهاد

عاليترين ركن نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور شوراي سياستگذاري نهاد است كه مهمترين وظيفه آن تصويب سياستها و خط مشي‌هاي ستاد و نظارت بر حسن اجراي مصوبات شورا مي‌باشد و اعضاي آن عبارتند از:

1-    معاون ارتباطات بين‌الملل دفتر مقام معظم رهبري (رئيس شورا)

2-    نمايندگان ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور

3-    رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

4-    رئيس نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاههاي كشور

5-    رئيس بنياد ملي نخبگان

6-   رئيس سازمان ملي جوانان

7-    دو نفر از شخصيت‌هاي برجسته و آشنا به مسائل دانشجويان خارج از كشور.

دومين و محوري‌ترين ركن نهاد، نمايندگان ولي فقيه هستند كه در حال حاضر حجت‌الاسلام والمسلمين دكتر اژه‌اي نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني اروپا و حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي نظام‌زاده، نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه حضور دارند.

سومين ركن نهاد كه به عبارتي ركن تشكيلاتي، اجرايي نهاد مي باشد، دبيرخانه نمايندگي مقام معظم رهبري است، كه با هدايت نمايندگان مقام معظم رهبري وظيفه اجرايي كردن مصوبات شوراي سياستگزاري نهاد را بعهده دارد و توسط رئيس شورا منصوب مي‌شود. نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري داراي دو معاونت فرهنگي اجتماعي و پژوهشي اطلاع رساني است.


وظايف معاونت فرهنگي اجتماعي

1-    كمك به برگزاري همايش‌هاي فرهنگي و علمي

2-    اعزام سخنران براي جلسات و مناسبات

3-    اعزام مبلغ براي مناسبت‌هاي اسلامي و ملي.

4-    حمايت مادي و معنوي از فعاليت‌هاي تشكل‌ها و انجمن‌هاي علمي دانشجويي.

5-    شناسايي دانشجويان متدين و فعال فرهنگي و كمك به تحصيل آنان در خارج از كشور.

6-    تداوم ارتباط و حمايت از دانشجويان فارغ‌التحصيل جهت استفاده بهينه از تخصص آنان در كشور.

7-   ايجاد زمينه مشاركت دانشجويان در برنامه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي سراسري دانشجويان از قبيل جشن‌هاي ازدواج دانشجويي، عمره دانشجويي، مسابقات قرآن و نهج‌البلاغه و ...

8-    زمينه سازي ارتباط دانشجويان جهان اسلام.

9-     برگزاري اردوهاي فرهنگي، سياسي و علمي براي دانشجويان و خانواده آنان.

10-   زمينه‌ سازي براي دانشجويان داراي انگيزه ديني براي انجام فعاليت‌هاي اسلامي

11-   ايجاد بسترهاي مناسب براي افزايش تعلقات ملي و انقلابي و روحيه خدمت به كشور.



وظايف معاونت پژوهشي و اطلاع رساني

1-    راه اندازي پايگاه اطلاع رساني ويژه دانشجويان ايراني خارج از كشور.

2-    راه اندازي نشريه ويژه دانشجويان خارج از كشور

3-    برگزاري همايش‌هاي تخصصي متناسب با نيازها با مشاركت دانشجويان.

4-    پاسخ به سوالات دانشجويان و ارايه مشاوره در زمينه‌هاي فرهنگي-سياسي- اعتقادي با استفاده از ابزارهاي مناسب از قبيل درج پاسخ در پايگاه اطلاع رساني با سيستم پاسخگويي آف/آن لاين، انتشار كتابچه‌هاي ويژه پرسش و پاسخ و ...

5-    انجام مطالعات استراتژيك، بنيادي، نياز سنجي و نگرش سنجي جامعه دانشجويي خارج از كشور

6-    انجام پژوهش‌هاي لازم و تامين محتوا براي فعاليت‌هاي تبليغي دانشجويان در خارج از كشور.

7-    شناسايي و تقدير و جذب دانشجويان نخبه خارج از كشور.

8-    بررسي اوضاع فرهنگي- اعتقادي و سياسي دانشجويان خارج از كشور.

9-    اطلاع رساني پيرامون پيشرفت‌هاي علمي كشور به دانشجويان خارج از كشور.

هجوم نازو نیاز در عصر مدرن00 نظر

هجوم نازو نیاز در عصر مدرن


نگاهی به شعر امام خمینی در گفت وگو با صابر امامی

عباس یکرنگی

به عنوان اولین پرسش درباره ی مقوله ی عرفان در شعر امام و سبک عارفانه ای که ایشان در اشعار خود مجددا زنده کردند توضیح بفرمایید. 

در ابتدا لازم به ذکر است که هرگاه ما بحث بر اشعار امام را آغاز می کنیم، از مقوله ای به نام شعر در جهان معاصر جدا می شویم. به عبارت دیگر نباید شعر و سخن امام را در کنار اشعار شاعران معاصر قرار دهیم. امام آن‌گاه که شعر می گوید به هیچ عنوان قصد هنرمند بودن و انجام کار هنری را نکرده اند شعر و شاعری امام در ادامه ی سلسله ی شاعران عارفی چون سنایی، عطار،مولانا و جامی قرار می گیرد. 

این جریان که با جامی متوقف شده بود، دوباره با آثار امام(ره) زنده شده و جان می گیرد. با وجود آن‌که مولانا اشعار بسیار خلاقانه ای را سروده است، بارها شکوه و گلایه می کند که من کجا و شاعری کجا؟ مولانا توضیح می دهد که در خانواده اش شاعری را ننگ می دانسته ا ند. با این حال او شاعری خلاق است که برای بیان مفاهیم و تعالیم عرفانی مورد نظر خود به شعر و خلاقیت شعری نیاز دارد. یا در مثالی دیگر شاهد آن هستیم که شیخ محمود شبستری در «گلشن راز» برای آن‌که پاسخ پرسش هایی را که پیرامون عرفان از او شده است، با فرم و سخنی درخورِ مفاهیم عمیق عرفانی مورد بحث بدهد به شعر و شاعری متوسل می شود. امام نیز می خواهد از معانیِ عرفانی حرفی بزند آن هم عرفانی که مبتنی بر فلسفه ی اسلامی و نقل و آیات و حدیث است؛ عرفانی تعریف شده که مبدایی را می شناسد، حرکتی را برای این مبدا قائل است به عنوان «حُب» و اصولا تمام جهان را تجلی عشق و حُب این مبدا می داند. پرواضح است، برای بیان مفاهیمِ عرفانیِ این‌چنینی فرم و شکل مناسبی که مورد نیاز است، قالب غزل می تواند باشد.

 پس وقتی ما از شعر امام صحبت می کنیم، نباید توقع شعری در معنای امروزی‌اش که انگیزه های هنری دارد و به نیت خلق اثر هنری شکل گرفته است را داشته باشیم. 

 اگر بخواهیم اشعار امام(ره) را به لحاظ ساختاری مورد بحث قرار دهیم، پیشینه ی این‌گونه اشعار را در کجا می توان یافت و آن ها را در چه سبک و گونه ای از آثار شعرای گذشته ی ایران می توان جای داد؟

به لحاظ سبکی این اشعار قرابت بسیاری با سبک عراقی دارند که عالی‌ترین نمونه ی آن را می توان در اشعار حافظ یافت. همان‌گونه که می دانیم اشعار حافظ مخاطبان بسیاری در طیف های مختلف اجتماعی دارند و بسیار خوانده شده و می شوند. طبیعی است که حضرت امام نیز به این آثار علاقه‌مند بوده باشند. حضرت امام خطاب به عروس‌شان می فرمایند:

شاعر اگر سعدی شیرازی است

 بافته های من و تو بازی است

آن گونه که مشاهده می شود این علاقه تنها به اشعار حافظ محدود نمی شود و حضرت امام اشعار دیگر بزرگان ادب فارسی را نیز به خوبی مورد مطالعه قرار داده اند. بدین ترتیب زبان شعری و مفاهیم عرفانی در اشعار امام(ره) به زبان و عرفان موجود در آثار سبک عراقی نزدیک می شود. 


مساله ی جالب توجه ای که در خصوص حضرت امام می توان به آن اشاره کرد فاصله ی بسیاری است که میان ادبیات کلامی حضرت امام به هنگام صحبت کردن و از سوی دیگر در هنگام شعر سرودن شاهد آن بود. 

همان گونه که می دانیم در هنگام بروز خلاقیت بسیاری از قیود از میان برداشته می شوند. امام به هنگام صحبت کردن آگاهانه مخاطب‌شناسی کرده و برای آن مخاطب حرف می زد. در حالی‌که بخش عمده ای از فرایند سرودن شعر به صورت ناآگاهانه و در عالم ناخودآگاه صورت می گیرد، از همین رو اشعار امام نیز اتفاقاتی هستند که در خلوت این عالم ربانی رخ داده اند. از سوی دیگر امام در اشعار خود از تعدادی از سمبل ها و نمادهای جهان عرفان بهره می گیرد، سمبل ها و نمادهایی که اشعار ایشان را از محاورات ایشان بسیار متمایز می کند. البته این بدان معنا نیست که اشعار امام حائز پیچیدگی های بسیار است، چرا که این نمادها و سمبل ها بارها و بارها در شرح آثار عرفانی تبیین شده اند. از منظر روانشناسی یونگ و مفهومی که او تحت عنوان کهن‌الگوها مطرح می کند، نیز می توان به سراغ اشعار امام رفت و معانیِ آن را رازگشایی کرد.


با توجه به آن که امام بیش از آن‌که به عنوان عارف شهره باشند، به فیلسوف بودن مشهور بودند؛ آیا فلسفه نیز در آثار امام حضوری قابل ملاحظه دارد؟

عده ای معتقدند که ما بعد از ملاصدرا در جهان اسلام فلسفه به معنای تفکر خالص نداریم. فلسفه ی ملاصدرا را حکمت متعالیه، نام می نهند، چرا که مجموعه ای است شامل فلسفه، عرفان، اشراق و حتی حدیث. امام نیز در همین جهت گام برمی دارد. ایشان از ابن‌عربی و ملاصدرا به عناون استاد اکبر نام می بردند.بنابراین فلسفه ی امام، فلسفه ی تعقلی ریاضی‌واری که صرفا بر پایه ی استدلال عقلی باشد، نیست؛ بلکه فلسفه ای است آمیخته با عرفان. از این رهگذر می توان چنین اندیشید که بالاترین سطح فلسفه در شعر امام با اجمالی ترین صورت ان در شعرش حضور دارد.

 امام همانند حافظ، سعدی، ابن عربی، سنایی، مولانا  و بسیاری دیگر از شاعران بزرگ پارسی گو و عارف نه تنها به مقولات فلسفی در شعرشان توجه دارند بلکه بسیاری از مقولات و مسایل اجتماعی را را که از معضلات هر جامعه ی دینی است نظیر ریا، نفاق، و ... و عواقب آنبرای اجتماع را نیز بیان می کنند. 


امام علاوه بر شاعری، سیاست‌مدار نیز بود و رهبری یک جریان را به عهده داشت با توجه به این که شاعر یا نویسنده عموما همان‌گونه که می اندیشد، می نویسد، حضور یا تاثیر این وجه شخصیتی امام در آثار او به چه صورت است؟

       این ها دو جنبه ی متفاوت از شخصیت امام‌اند، یکی جنبه ی اجتماعی- سیاسی که مردم بیشتر با این وجه از وجود ایشان ارتباط داشته اند و دیگری جنبه ی فردی و شخصی زندگی ایشان که با تفکرات، تخیلات و رویاهایی همراه بوده است. زندگی فردی ایشان ارتباط تنگاتنگی با عالم معنا و عوالم عرفانی پیدا می کند. 

دنیای فردی ایشان و ساحت های معنایی که ایشان به آن مشغول‌اند مقوله ای جدای از حیات اجتماعی-سیاسی ایشان است و در واقع، وجه اجتماعی-سیاسی زندگی امام را به وجه فردی و عارفانه ی زندگی ایشان چندان راه نیست. به سخن دیگر این ها دو بُعد متفاوت از شخصیت امام‌اند، دو بعُدی که امام به خوبی در هر دوی آن ها رشد یافته و این از ویژگی های انسان های بزرگ است که ما نمونه های آن را در تاریخ اسلام نیز داشته‌ایم. مثلا با بررسی زندگی امام علی(ع) می توان شاهد واکنش های متفاوت آن حضرت در شرایط مختلف بود که این خود دلیلی است بر توانایی ها و پیچیدگی های آن حضرت. 

مساله ی دیگری که در اشعار امام می توان شاهد آن بود رابطه ای است که امام از طریق این اشعار با اعضای خانواده ی خود (عروس‌شان، حاج احمد و ...) ایجاد می کند، این امر به نوعی چنین القا می کند که ایشان از وجهی، ساحت چندان وسیعی را برای شعر قائل نیستند.

شعر غیر از بیان خویشتن انسان نیست. خویشتن امام نیز یک انسان شرقیِ مسلمانِ ایرانی بود که همه ی آن‌چه را که بر منبر به دیگران توصیه می کند خود نیز باید داشته باشد که این‌چنین نیز بود.

 اساسا یکی از معیارهای سنجش ارزش در آثار هنری صداقتِ لحاظ‌شده در آثار است و اشعار امام باا بیانی که از خویشتن امام دارند، حائز این ویژگی مثبت هستند. از سویی دیگر با نگاهی آن بخش از شعرهای امام که برای خانواده سروده اند به راحتی متوجه می شویم که امام شان بالایی را برای خانواده قایل هستند و محبت بین اعضای خانواده را به عنوان مهم ترین  و بارزترین نمود تجلی محبت در خانواده ی بزرگ تر یعنی اجتماع مطرح می کنند. در اشعاری که به درخواست عروسش ذیل مبحث آموزش اخلاق سروده اند امام با لحنی که بیشتر به طنز می ماند، پاره ای از نکات را درباب فلسفه ی امروز و هدف غایی بشر که رسیدن به محبوب و سیر من الخلق الی الحق مطرح می کنند که علیرغم سادگی بسیار تاثیرگذار است. امام هم چنین در این بخش از اشعار خود به نوع و چگونگی حضور زن در اجتماع نیز مباحث ارزش مندی برای مخطب دارد. 


شما طنز در اشعار امام را چگونه ارزیابی می کنید؟

  طنز مقوله ای است که گفته اند خاص شخصیت های بزرگ و با ظرفیت روحی بالا است. چرا که پذیرش آن ، نیاز به روحی بزرگ دارد. آقای  آیت الله «احمد میانجی» نقل می کردند که حضرت امام به همراه تنی چند از دوستان‌شان محفل طنزی برپا می کردند. شخصی بسیار راغب بود تا در این جلسات شرکت کند. اما امام و دوستان‌شان به این دلیل که همگان ظرفیت پذیرش طنز و مسائلی را که طنز مطرح می کند ندارند، کسی را بدون شناخت به این محفل نمی پذیرفتند. 

جلسات درکنار و پای کرسی برگزار می شد. صحبت از شخص مذکور پیش آمد و پذیرفتن یا نپذیرفتن او به جمع. در این میان شخص مذکور که از قبل زیر کرسی پنهان شده بود بیرون آمد و در حالی که همه ی اعضا متعجب شده بودند امام فرمودند که این آقا قابلیت حضور در این جلسات را دارد.   


 

 

پیام بگذارید

نظرات ( 0 )