همایش سالانه اساتید و دانشجویان ایرانی خارج از کشورهمایش ها

مشروح سخنان حضرت آیت الله قمی در همایش شانزدهم

مشروح سخنان حضرت آیت الله قمی در شانزدهمین همایش سالانه اساتید و دانشجویان

در نخستین روز از برنامه سه روزه شانزدهمین همایش سالانه اساتید و دانشجویان ایرانی خارج از کشور، حضرت آیت الله محسن قمی دام عزه، به ایراد سخنرانی پرداختند. ایشان ضمن تشکر از مسئولین برگزاری همایش، سخنان خود را در چند محور مختلف ارائه کردند.

 

معاون ارتباطات بین الملل دفتر مقام معظم رهبری (مد ظله)، ابتدا درباره اهمیت و کیفیت زیارت حضرت امام رضا (ع) نکاتی را یادآور شدند. ایشان در ادامه ضمن اشاره به شکست سیاست فشار حداکثری آمریکا در قبال ملت ایران، مثال‌هایی را در این زمینه مطرح کردند و همچنین، با ارائه آمارهای رسمی، به به تفاوت شاخص‌های علمی، فرهنگی و اقتصادی بین ایران قبل و بعد انقلاب پرداختند و همچنین به نقش کابردی و پر رنگ رهبر انقلاب (مد ظله) در پیشرفت ایران اشاره کردند. ایشان در گزاره سوم و پایانی صحبت‌های خود، از اساتید، دانشجویان و پژوهشگران خواستند که در حفظ مسیر فعلی و استحکام سنگرهای علمی قدم بردارند و در نهایت، سخنان خود را با خواندن ابیاتی از عطار نیشابوری به پایان رساندند.

آن چه در ادامه می‌خوانید، مشروح سخنان حضرت آیت الله محسن قمی؛ معاون ارتباطات بین الملل دفتر مقام معظم رهبری (مد ظله) در شانزدهمین همایش سالانه اساتید و دانشجویان ایرانی خارج از کشور است.

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین انه خیر ناصر و معین

باید خدای بزرگ را شاکر باشیم به من و شما توفیق داد که در این ایام در مشهد مقدس شرف یاب شویم و جزو زائران امام رضا (ع) باشیم، جزء کسانی باشیم که اسم مارا در دیوان حضرتش ثبت نام کردند و توفیق عرض ادب را پیدا کردیم. به عبارت دیگر تولد  دومرتبه ای پیدا کنیم. روایت داریم که هرکس، در عمرش دوبار متولد نشود وارد بهشت نمی‌شود. ما یک تولدی داریم که از مادر متولد می‌شویم، در مسیر زندگی هم تولدهای دیگری باید داشته باشیم. ولی تولدها از خودمان است و خودمان باید خودمان را به دنیا بیاوریم که البته داریم طی می‌کنیم که دومرتبه متولد شویم، زمینه‌هایی را لازم دارد. این زمینه‌ها را بایستی که ما با رعایت ادب زیارت امام رضا (ع) به عنوان نمونه، به دست بیاوریم.

مراتب و لایه های زیارت ائمه معصومین علیهم السلام

زیارت امام رضا (ع) یک نعمتی‌ست که خداوند به ما عنایت کرده است. و زیارت لایه لایه دارد. یک لایه اولیه زیارت همین است که در کتاب‌های دعا نوشته شده است. می‌رویم آنجا زیارت پایین پای امام رضا می‌خوانیم. زیارت بالاسر حضرت را می‌خوانیم. نماز زیارت می‌خوانیم. دعا می‌کنیم. اگر توفیقی پیدا کردیم، دست به ضریح می‌زنیم. به این لایه‌، احکام زیارت می‌گویند. زیارت یک لایه‌ی عمیق تری دارد که آداب زیارت است. می‌گوید یعنی وقتی می‌خواهید بروید برای زیارت، غسل کنید، وضو بگیرید و بدنتان را شستشو بدهید درست، اما یک کار دیگر هم انجام بده، روح خودت را  و درون خودت را شستشو بده. چه کار کنم؟ تطهرو بالاستغفار حضرت پیغمبر فرمود، با استغفار کردن، درون خودتان را هم پاک کنید.در مسیری که می‌خواهید بروید زیارت حضرت امام رضا، در مسیر به مغازه‌ها نگاه نکنید، به موبایل نگاه نکنید. ببینید کجا می‌روید. با استغفار خودتان را تطهیر کنید، وقتی رفتید آنجا، بلند صحبت نکنید، در محضر امام رضا هستید. وقتی می‌خواهید وارد حرم امام رضا شوید، اذن دخول بگیرید و سرتان را پایین نیندازید. اینجا مکانی ست که ملائکه پاسبانی می‌دهند. مکانی ست که خداوند متعال این مکان را رفعت بخشیده است، خدا فرموده است لا تدخلوا بیوت النبی الا ان یؤذن لکم، وارد خانه‌های پیغمبر نشوید مگر این که قبلا اذن بگیرید. امام صادق (ع) فرمود از کجا بفهمید به شما اجازه دادند؟ فرمود: به دلتان نگاه کنید، اگر شکسته بود یعنی امام رضا طلبیده است. به چشمتان نگاه کنید اگر اشک سرازیر شده بود، یعنی امام رضا طلبیده است و اجازه داده وارد شوید و اگر هیچکدام، یعنی همان کنار بایستید و التماس کنید تا اجازه دهد. در همان زیارت نامه اذن دخول می‌خوانیم که‌یا امام رضا (ع) تو چه موجود رهنما و رحیم و با محبت و با رأفت هستی که من گناهکار را راه دادی. دعوتنامه برای من فرستادی و گفتی از آفریقا بیا، از اروپا بیا، از آسیا بیا، از آمریکا بیا از آنور دنیا من را فرستادی اینجا، در حالی که (لَوْ عَلِمَتِ الاْرضُ بِذُنُوبی لَساخَتْ بی) اگر زمین می‌دانست من چه آدم بدی هستم شکافته می‌شد و من را در درون خودش می‌برد. (اَوِ السَّمواتُ لاَخْتَطَفَتْنی) اگر آسمان‌ها می‌دانستند گناهان من چی هست؟، با رعد و برقشان من را هلاک می‌کردند. (اَوِ الْبِحارُ لاَغْرَقَتْنی)و یا اگر دریاها می‌دانست من چقدر آلوده ام، من را غرقم می‌کردند. ولی بابی انت و امی یا ابالحسن، تو می‌دانی من کی هستم، همه‌ی بدیهای من را مطلع هستی، رو برنگرداندی که هیچ بلکه دعوتنامه هم فرستادی